De Geneugten van de Student – 14 september 2010

Inmiddels mag ik al weer ruim een jaar lang bijna dagelijks genieten van al dat moois wat er op het spoor gebeurt. Vorig jaar nog de dagelijkse tripjes naar Delft, maar dit jaar naar Amsterdam, wat toch nog bijna dagelijks verrassingen oplevert.

Zo werd er afgelopen weekend aan het spoor gewerkt tussen Leiden en Schiphol, wat zou duren tot zondagavond. En ja, als het dan toch moet gebeuren, dan het liefst in het weekend. Maar maandagmorgen loop ik het station binnen en lees ik op de bordjes van mijn trein: “Trein omgeleid”. Want wat bleek nou, ze hadden het niet voor elkaar gekregen alles op tijd af te krijgen. Maar de NS zou de NS niet zijn als ze er niet een oplossing voor hadden, en zo kwam het dus dat er in de HogeSnelheidsTrein Fyra om half acht ineens meer dan 100% bezettingsgraad werd gehaald. En ja lieve lezertjes, dat is die trein die normaal niet verder komt dan 15%.

Met alle geluk van dien reed er dus een extra veewagen over het spoor die morgen met daarin allerlei vrolijke, sommige misschien iets minder, maar toch, mensen. En alhoewel we 5 minuten te laat waren vertrokken omdat we met zovelen waren kwamen we uiteindelijk toch nog om 8 uur op station Schiphol binnen, en had ik alle tijd om naar mijn college te komen. Na afloop van mijn college kon ik weer gewoon terugreizen, dus ik dacht dat ze klaar waren, maar schijn bedriegt!

Dinsdagmorgen loop ik weer hetzelfde station binnen, en welja, er staat weer op de borden dat de trein anders rijd, wie had dat gedacht. Dus op Rotterdam maar weer overgestapt in een weer overvolle trein, maar dit keer had de machinist iets extra’s voor ons in petto, onderweg kwam de trein twee keer stil te staan in “The middle of nowhere” waardoor iedereen uitgebreid kon genieten van het landschap. Uiteindelijk is de locomotief 3x gereset (hij wilde ook al niet wegkomen vanaf Rotterdam) en kwamen we met 20 minuten vertraging binnen op Schiphol.

Aldaar werd de morgen nog een stuk mooier door de stoptrein die op het spoor tegenover ons stond. Deze had net al zijn deuren gesloten, op die van de conducteur na. Toen deze zijn sleutel terugdraaide, besloot er toch nog iemand dat er nog wel ruimte was om naar binnen te gaan, wat hem in ieder geval op een “NNNNEEEEEEEE!!!!!!” schreeuwende conducteur kwam te staan, en, voor zover zichtbaar, een fikse uitbrander. Op nog een ander spoor stond inmiddels mijn trein weer klaar, en zodoende redde ik het toch weer om op tijd bij mijn colleges te komen.

Het blijft toch altijd genieten met de NS.